Sirac - Rehber Kekuyon (Bîlgîn)

Axirîn daxaza me seredana Zêrevanî bû. Sibê zû de me hevpeyvînên radio u televîzyonê dirust kirin u saet 11 weke grub em çûn Zêrevanî. Ez nikarim hesten xu veşêrim bo mezindîtina xu. Min dê pêşengên mirinê yên şoreşeke ku dirêj dibe tê ji 1961 bidîta. Eve ne heycaneke hindik bû.

Bo cîbicîbûna parastina welatî, şexsiyeta netewî, şeref u heysîyetê, ruhekî şerkar divêt. Kesê ku reheta xu xera nekiriye u çi carî berdekî biçûk jî nahavêtîye dijmin, bila fetvayan nedet. Li Kurdistanê du hêzên şerkar yê heyîn ku ruhê parastinê hildigrin: êk  ji wan ewladên ji kevneşopiya riya Barzanî yên pêşmergene, yanî li vê derê Zêrevanîne, u ya dîtir jî gerîla ye. Ev herdu hêze ji qehremanan pêkdihên ku canên xwe radestî welat kirine. Heta ku ji destê min bihêt, ez nahêlim ku kes nîqaşa vê êkê biket.

Hezkirina welêt bi gotinan nabî. Divê mirov vê hezkirinê li nav xu hîs biket. Biçin bibînin yan jî hîç nebe teqîb bikin! Hingo dê bibînin ku hingo li beramber kîjan dêwan radiwestin. Li ber dergehê orkestrayeke êk kesî bi sirûda “Ey reqîb” pêşwaziya me kir ku eve kevneşopiyeke Zêrevanîye. Piştre nirxên mezin li dergehê baregahê xuya bûn. Ji pêşmergeyan heta fermandeyê herî mezin general Ezîz Weysî, zincireke fermandeyan pêşwaziya me kirin. Eve bo me şerefeke mezin bû. Me çi caran ji bîr nekir ku layiqê vê şerefê bin u em dê çi caran bîr naken. General Ezîz gelek mirovekî sempatîke, lê rawestana wî gelek bi biryar e. Fermandeyên ligel wî jî herwusa bûn. Hindek ji wan wezîfedarên taybet bûn, jiber vê em nikarin fotografên wan nîşan biden.

Dema em derbasî meqema General Ezîz bûn, em hêj baştir têgihîştin ku em di devereke leşkirî dene. Silavdana fermandeyî, rawestana ser piya bo çaverêbûna fermanê û rênîşandanan hêla ku em îftîxar biken u di ruhê me da firtone çêbûn. Ev siruda ku  gelek salane bi dengekî nizim min gotiye, berdewam bû di mejiyê min de.

“Min Pêşmergey Kurdistanim
Amadey cengî meydanim
Li serî war û çiyanim...”

Nazikbûn, hakimbûna liser babetan, ew cêwê nerm di qisekirinan de hişt ku ez heyran bimînim. Dema vexarina çayê min pirsyara mekanîzmeya biryarê kir  ji General Ezîz: Bersiva wî hişt ku ez di heyretê da bimînim. Wî got:

“li Zêrevanî biryar bi mekanîzmayeke demokratîk dihêne wergirtin. Pêşmerge kom dibin u babet dihên nîqaşkirin u paşê biryar tê wergirtin. Paşê ev biryar dihê hinartin bo meqamên bilind u piştre dihê pêkhînan.”

Min got “Lê di çi artêşê da demokrasî çêbabît. Biryar ji meqamên bilind dihên u bi  zincirê fermanberan bêyî dijderketin dihêne pêkhînan”. Lê General Ezîz di cî da bersiv da:

“Heta evro me mekanîzmaya xu ya biryarê bi hawayeka serkewtî pêkhînaye.”

Di vê da dirêjkirin nexoş dibû u êdî min berdewam nekir.

Piştî sohbeteka xoş dor hate seredana baregayê dîtir. Komeleya fermandeyên amade u General Ezîz u em siwarî seyareyan bûn u ghîştin meydana ku weke cihê meşq u rahênanê hatiye amadekirin. Bînayên li devera êkê û diwê bi ked û şulê pêşmergeyan hatibûn dirustkirin. Bes bînayekî ji layê Koriyan hatibû dirustkirin ku ew jî dihat fêmkirin ji xuyabûna bînayê.

Li meydana perwerdê du kesan pêşandanek pêşkêş kirin. Herwusa derbaskirina rêzeka astengiyên leşkirî jî daxilî pêşandanê bû. Di dumahîkê da tekmîl dan fermandê u pêşandan xelas bû. (em dê fîlmê wê nîşan biden)

em derbasî hola werzîş bûn ku têda laşê mirovan dibû wekî pola. Bo werzîşê hemî tişt hebûn. Li wê derê me pêşmergeyek dît ku bi sere xu nizanim çend blokan şikandin. Me got çi dibe u çi nabe u me ji dîr ve silav da wî.  

Ji wê derê em derbasî xaringehê bûn. Ez gelek bi heyecan bûm u min gelek henek dikirin. Hemû kes pê dikenîya.

Piştî xarinê dor hatibû cudabûnê. Me destê fermandeyan êk bi êk hejand u em çûn otêlên xu. Xewneka dîtir jî xelas bibû.

Piştre êdî em vegeriyan balafiran u bo Europa.

Bi hêvîya hevdîtineka dîtir, hey erdê welatî!

2008-07-02

Sirac - Rehber Kekuyon (Bîlgîn)